gigaro.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom op mijn blog.
     
    In augustus 2003 is er bij mij borstkanker geconstateerd.
    Ik heb toen een borstsparende operatie gehad.
    Omdat er daarna toch nog kankercellen
     In mijn borst bleken te zitten
     Is in september mijn linkerborst alsnog geamputeerd.
    Daarna heb ik in januari nog een borstverkleining gehad
     Aan die kant die nog over is omdat
     Ik wel erg scheef begon te lopen.
     In september 2004 is de kanker weer terug gekomen.
    Ik heb toen van december 2004  tot februari 2005
      25 bestralingen gehad.
     Ook kreeg ik medicijnen (anti-hormonen)
     En die en die heb ik trouw 5 jaar geslikt.
    Op 4 januari 2010 heb ik een borstreconstructie gehad via de diepflapmethode.
    Op dit weblog wil ik alles een beetje van me afschrijven,
     Maar ook de normale huis- tuin- en keukendingen komen hier.
     En natuurlijk mijn theaterbezoekjes naar Boudewijn de Groot,
    Musicals en toneelstukken.
     Van alles wat dus.
    Wil je een mailtje wanneer ik een nieuw blog plaats?
    Een stukje naar beneden scrollen en je naam invullen bij email alerts.
     Je krijgt dan elke keer als ik een nieuw stukje schrijf een mailtje.
    Veel plezier op mijn weblog.
     
    »-(¯`v´¯)-»lees gezellig mee»-(¯`v´¯)-»
     
     
     
     
     
     
     
    Voor wie (ook) last van opvliegers heeft...
     
     
     
     
     
     
    Knuffel voor wie het nodig heeft
     

     

    Locations of visitors to this page

     

     

     

     

     
     
     
    Hier weer eens blogje van mij.  Mijn conditie is nog niet al te best merk ik. Ik werk wel weer 1 dag in de week en over 2 weken ga ik weer 2 dagen werken. Het werken is nog steeds oppassen op een tweeling van 13 maanden oud. Lange dagen, van 8.15 tot 17.15 u.
    10 Juni speelt de loterij weer en als het een beetje meezit hoef ik vanaf die dag niet meer te werken. Goos trouwens ook niet en de kinderen ook niet meer hahaha. Ik hoor jullie denken: “Dream on girl” maar ja, een mens moet íets te dromen houden toch? Geld maakt niet gelukkig, ik weet het.Maar het maakt sommige dingen wel wat makkelijker en daar is niks op tegen toch?
    Hier is weer het een en ander gebeurd.. (het zou eens niet..) Vorige week voelde ik op het litteken van de amputatie (net boven mijn ‘nieuwe’ borst, een knobbeltje. Had ik al eens eerder gevoeld maar toen heb ik er weinig aandacht aan geschonken. Nu leek het wel of het gegroeid was. Normaal ben ik niet zo van de horrorscenario’s maar nu had ik het hele plaatje al klaar. Het was natuurlijk hartstikke fout. In mijn gedachte dan hè. Vanaf dat ik in het zkh heb gelegen ben ik ruim 8 kilo afgevallen. Ongeveer 1 kilo per week. Nu moet ik wel afvallen maar dit gaat wel in een èrg rap tempo. Ook heb ik bloedarmoede (waar de reumatologe nog even niks aan wil doen. Ik moet over 3 weken weer bij haar terug komen(eerst bloed prikken.) en dan wil ze kijken of mijn lichaam zich vanzelf weer herstelt). Ik zie er dan ook als een vaatdoek. Eetlust heb ik amper, niks smaakt me ècht en het is dan ook niet zo verwonderlijk dat ik afval. Uiteraard ben ik moe want én slecht eten, én bloedarmoede maken nou niet dat je er als Hollandsch welvaeren uit gaat zien.
    Dit gecombineerd met het knobbeltje maakten dus dat ik in mijn hoofd het hele doemscenario al compleet had. Ik zou natuurlijk naar de chirurgen hier in Almelo kunnen gaan maar daar heb ik niet zoveel vertrouwen in. Ik heb de afgelopen 8 jaar daar al een stuk of 5 chirurgen versleten. Niemand die me daar ècht kent want een band opbouwen lukt niet als de een na de ander komt en gaat. Zij adviseerde me om naar de radioloog/oncoloog in Enschede te gaan. Ik ben daar in 2004 bestraald en tot nu toe is er nog geen andere arts gekomen (Ligt dus niet aan mij dat ze allemaal weg gaan want hij houdt het wel met me uit hahahaha). Ze zei dat afgelopen vrijdag maar struisvogel die ik ben, ik belde niet. Ik kneep hem zo als een ouwe dief. Ik geloofde zelfs dat het knobbeltje ná het weekend ‘vanzelf’ wel weer verdwenen zou zijn... Niet dus.. (Goh... ) Ik heb mezelf dus even streng toegesproken en heb naar E’de gebeld. De ass was zooooo verschrikkelijk lief toen ik uitlegde waarvoor ik belde. Zij vond dat iemand niet in angst moest blijven en dat wij als vrouwen solidair met elkaar moesten zijn. Ik kon meteen na het spreekuur van 12 uur komen!!!!!!!!! Mens verdient een lintje
    Manlief ging gelukkig mee met me en om 12 uur waren we inderdaad aan de beurt.  Arts hoorde mijn verhaal aan en voelde idd ook het knobbeltje. Hij dacht dat er weinig aan de hand was maar voor de zekerheid wilde hij het natuurlijk wèl weghalen. Met een injectienaald kon het het zo leegspuiten. Naar alle waarschijnlijkheid is het dus ‘gewoon’ een kleine cyste. Ik krijg volgende week de uitslag maar ik ga er vanuit dat alles goed is.
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    Afgelopen nacht is Annita, de lotgenote waar ik het in het vorige blogje over had, overleden.
    Ze is maar maar 47 jaar geworden...
     
    Lees meer...   (1 reactie)
    Al een jaar of 7 heb ik 1x per jaar de lotlunch. Dat is begonnen als een lunch met borstkankerlotgenoten maar de laatste jaren is het een gewoon gezellige dag.
    De 1e lunch waren we met zo'n 14 vrouwen denk ik. Sommigen zijn er mee gestopt, anderen zijn overleden.
    De laatste 5 jaar waren we met een clubje van 5 vrouwen in totaal. Altijd leuk en gezellig. De ene keer hadden we de lunch in 4houten, bij ons op de camping, de andere keer in Arnhem, waar een van de lotjes woont. De laatste keer waren we in België.
    We wisten al dat een van de lotjes uitzaaiingen had, botten, longen... Heb er al eens over geschreven. Dat was in 2008.
    De laatste keer met de lotlunch in België zagen we al dat het met haar niet goed ging. Ze was erg moe en had pijn.
    Een van de lotjes belde afgelopen week hoe het met haar ging. Het ging niet goed.
    De laatste dagen gaat het echt slecht. Meer een kwestie van dagen dan van weken...
    Ben er stil en naar van...
    We zien elkaar maar 1x per jaar maar doordat we in dezelfde situatie zijn is het een heel hecht groepje geworden.
    Wat is kanker toch een verschrikkelijk k*tziekte....
     
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    Zo, de controle is weer achter de rug maar nog even geen taart om de goeie afloop te vieren.
    Een week of 4 geleden voelde ik boven mijn 'nieuwe' borst een 'pukkeltje'.
    De laatste keer dat ik zo'n 'pukkeltje' voelde was 2004 en toen was het ook meteen foute boel. Toen kwam de kanker terug op het litteken van de amputatie...
    Goos stelde voor om meteen naar het zkh te bellen maar omdat ik toch een paar weken later voor controle moest leek het mij handiger om tot dan te wachten. Ik kon dan meteen in de gaten houden of het 'pukkeltje' zou groeien.
    Of het ook gegroeid is weet ik niet (als je elk uur voelt of het er nog zit merk je niet of het groeit hahaha) maar vandaag was dus de controle. Ik liet het de arts (de 4e in 7 jaar...) voelen en hij vond het toch wel raadzaam om het weg te halen. Meteen ook met een ander bobbeltje (dat ik volgens mij heb overgehouden van een drain...) en een moedervlekje dat daar ook vlakbij zit. Volgens mij heb ik dat moedervlekje al jaaaaaren maar goed.... Het is een doortastende arts en da's wel prettig.
    Ik heb de arts niet durven vragen of hij denkt dat het kwaadaardig is of dat hij het doet om dingen uit te sluiten...
    Ik krijg morgen een telefoontje wanneer het allemaal weggesneden wordt. Het gebeurt gewoon onder plaatselijke verdoving dus ik kan meteen daarna weer naar huis.
    Of ik hem knijp???
    Ja, stiekem wel....
     
    Maar goed, als alles goed is gaan we daarna toch wel lekker aan de (uitgestelde) taart...
     
     
    Lees meer...   (10 reacties)
    Aankomende woensdag is het weer zover...
    Mijn jaarlijkse controle bij de chirurg.
    Ik krijg eerst een mammogram en een half uurtje later meteen de uitslag bij de chirurg.
    Ben nu al zoveel jaar verder maar die controles blijven toch een zenuwentoestand hoor. Zou graag willen zeggen dat het me niks doet, dat ik niet nerveus ben en al heeeeelemaal niet bang .... maar dan lieg ik...
    Ben niet heeeeeeel bang maar gerust ben ik er nog niet op.
    Moet eerst maar horen dat er niks aan de hand is.
     
    Tegen de tijd dat er een controle aan zit te komen voel ik altijd wel iets.... Knobbeltje hier, knobbeltje daar....
    En het is (op 1 x na dan) altijd niks geweest...
    Dus we gaan er voor het gemak maar van uit dat alles nu ook goed is... *zegt ze stoer*
    Ik zeg trouwens altijd dat ik minstens 80 jaar word. Ik moet nog zoveel mensen dwars zitten dat ik die tijd wel nodig heb en geen uitzaaiingen kan gebruiken...
    Jullie horen er wel weer van.
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    Onderstaand stukje heb ik 4 jaar geleden hier ook al eens geplaatst...
    Maar het blijft actueel...
    Sommige artiesten herhalen soms hun kunststukje een paar keer (denk aan Heintje Davids hahaha)
    Dus doe ik dat ook maar....
    Ik heb het afgelopen week op de borstkankerhyves gezet en alle reacties van lotgenoten waren hetzelfde...
    Enorm veel herkenning...
     
    Hoeveel .. geluk.. kan een mens hebben..
     
    Meid, wat een geluk dat je het op tijd ontdekte...
    Je mag blij zijn dat je geen chemo hoefde...
    Wat een geluk dat het maar in 1 borst zat.
    Je mag blij zijn dat je alleen maar bestralingen kreeg...
    Wat een geluk dat je maar 25 bestralingen kreeg. Ik ken iemand die kreeg er wel 32...
    Je mag blij zijn het nu zo goed gaat met je...
    Wat een geluk dat je geen uitzaaiingen had...
    Je mag blij zijn je al grote kinderen hebt .. stel je voor je had nog kleintjes...
    Wat een geluk dat het goed te opereren was...
    Je mag blij zijn ........Wat een geluk...
     
    Wat kan een mens toch veel geluk hebben in z'n leven. Gek, maar voordat ik kanker kreeg was ik toch niet ongelukkiger dan toen ik het kreeg. En wat ook gek is is dat niemand wil ruilen met mijn 'geluk'..
    Toch mag ik niet mopperen want als ik geen kanker had gekregen was me nooit zoveel 'geluk' in de schoot geworpen als in de laatste jaren......
    Lees meer...   (5 reacties)
    Dit stukje had ik vorig jaar ok al eens op mijn blog geplaatst..
    Denk dat het nog steeds van toepassing is...

    ---------------------------------------------------------------------

     Hoera, het is weer bijna oktober.
    Dat wil zeggen dat de borstkankermaand er weer aan komt.
    Met allerlei 'leuke en gezellige' activiteiten...:

     

    * De nieuwe Pinkribbon die uit komt...
    * Vorig jaar al de blote tietenrace...
    * De walk for woman (denk ik)...
     * Een gebouw dat roze verlicht wordt (vorig jaar Carré)...

     

    * Allerlei bekende troela's die nu ineens in het nieuws willen komen en dan zeggen hoe erg ze het allemaal vinden voor al die vrouwen die borstkanker hebben maar tegelijkertijd pronken met hun voorgevel..(de rest van het jaar hooooor je ze niet...)...
    * Er worden 'geluks' armbandjes gemaakt...
     * Er worden speciale sjaaltjes gemaakt...

     

    En er zullen vast nog wel meer activiteiten zijn.Je zou er bijna borstkanker voor willen krijgen.

     

    Ik heb het dus gehad in 2003 en 2004...De hele borstkankermaand wordt meer en meer een commercieel gedoe.

     

    Tuurlijk, het is goed dat er aandacht aan geschonken wordt. (Borst)kanker kan niet vroeg genoeg ontdekt worden maar toch...

     

    Als ik het allemaal zo lees denk ik wel eens dat men het doel een beetje voorbij schiet...
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    De aankomende dagen zijn rare dagen... Raar in die zin dat het dagen van terug kijken zijn.
    7 Jaar geleden op 25 augustus ging ik naar het ziekenhuis. Het was onze trouwdag, we waren 25 jaar getrouwd. Op de 23e hebben we een gezellige etentje gehad met vrienden en familie om onze trouwdag te vieren. Ik wist voor 99% zeker dat ik borstkanker had maar om daarom dat etentje af te zeggen vond ik niet nodig. De situatie werd daar toch niet anders van. Was dat maar zo, dan hadden veel mensen erg veel overgewicht
    2 Jaar geleden waren manlief in Duitsland. Met z'n 2tjes een dagje weg om ons 30 jarig huwelijk te vieren.
    Vorig jaar om deze tijd zaten we in Egmond aan Zee... Inderdaad, ook om onze huwelijksdag te vieren.
    En dit jaar zitten we in België op onze huwelijksdag. Niet om onze huwelijksdag te vieren maar omdat ik dan voor controle moet bij de prof in Gent...
    En als klap op de vuurpijl is ons jongste poepie morgen ook nog jarig..... 
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    Gisteren moest ik weer voor de jaarlijkse controle bij de radiotherapeut/oncoloog komen. Manlief ging met me mee want alleen voor een controle ga ik nooit.
    En wat me al die jaren nog nooit is overkomen overkwam me nu...
    Ik liep de verkeerde kant op... Het station in Enschede heeft 3 trappen. Eén links, één rechts en één in het midden. Normaal neem ik de middelste trap en loop dan rechtuit naar het ziekenhuis. Nu namen we perongeluk de trap rechts maar ik liep wel rechtuit... We kwamen dus verkeerd uit. Wel bij het ziekenhuis maar bij een totaal verkeerde kant van het ziekenhuis. In het zkh gevraagd hoe we het snelst bij de afd. radiotherapie konden komen, Bleek dat we het halve gebouw door moesten lopen en via een loopbrug pas bij de poli konden komen. Gelukkig waren we ruim op tijd van huis gegaan en waren we dus (net) op tijd op de poli. Daar moesten we dus weer wachten zodat we ons voor niks gehaast hadden hahaha.
    De peut vroeg hoe het met me ging en ik kon hem vol trots vertellen dat ik een borstreconstructie had gehad. Hij was erg benieuwd hoe het geworden was want ik vertelde dat ik dat had laten doen in Gent door prof. Blondeel. Hij vond het resultaat dan ook erg mooi.
    Ik zei wel tegen hem dat ik het wel een beetje eng vond omdat ik nu niet meer de controle zelf had over het litteken. De 2e keer kwam de kanker daar terug en nu zit daar dus een borst op. Hij raadde me aan omdat in sept (als ik voor controle bij de chirurg moet komen) dat te zeggen en dan naast de mamogram te vragen om een MRIscan. Daar is het dan nl wel op te zien als er eventueel weer iets mis zou zijn. Goed idee!!!!
    Hij bekeek m'n status en zag dat ik nu ruim 5 1/2 jaar voor controle bij hem kwam en dat alles goed gaat. Hij zei dat de volgende controle pas over 2 jaar zou zijn....
    Erg goed nieuws dus!!!
    Manlief en ik gingen daarna nog lekker wat eten bij de bijenkorf in Enschede en toen weer terug naar de trein. Nu wel de goeie weg trouwens hahaha.
    's Avonds uiteraard wat lekkers in huis gehaald om het goeie nieuws te vieren...
     
    Zaterdag ga ik een weekendje naar België. Met 4 lotgenoten hebben we elk jaar een zg lotgenotenlunch. Altijd in Nederland.
    1 Van de lotjes komt uit België en ze nodigde ons uit om dit jaar geen lotgenotenlunch te houden maar er een lotgenotenweekendje België van te maken en om dus bij haar te logeren.
    Leuk en ik heb er dan ook zin in...
    Jullie horen er wel weer van...
     
     
    Lees meer...   (5 reacties)
    Elk jaar moet ik 2x voor controle. De ene keer bij de chirurg, de andere keer ( omdat ik, nadat ik voor de 2e keer kanker kreeg, bestraald ben) bij de radioloog. En naar die laatste moet ik morgen naar toe. Blijft altijd weer spannend die controle...
    Tuurlijk ga ik er van uit dat alles goed is maar ja, dat moet eerst maar even gezegd worden.
    De radioloog is absoluut een aardige man. Wel eentje die je òf wel, òf juist helemaal niet mag. Ik mag hem dus wel. Hij heeft mijn gevoel voor humor en dan zit je al snel goed bij mij....
    Hij heeft m'n nieuwe borst nog niet gezien en ik ben dan ook heel benieuwd wat hij er van vindt...
     
    Als jullie dus ff niks te doen hebben...
     
    Lees meer...   (2 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl