gigaro.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom op mijn blog.
     
    In augustus 2003 is er bij mij borstkanker geconstateerd.
    Ik heb toen een borstsparende operatie gehad.
    Omdat er daarna toch nog kankercellen
     In mijn borst bleken te zitten
     Is in september mijn linkerborst alsnog geamputeerd.
    Daarna heb ik in januari nog een borstverkleining gehad
     Aan die kant die nog over is omdat
     Ik wel erg scheef begon te lopen.
     In september 2004 is de kanker weer terug gekomen.
    Ik heb toen van december 2004  tot februari 2005
      25 bestralingen gehad.
     Ook kreeg ik medicijnen (anti-hormonen)
     En die en die heb ik trouw 5 jaar geslikt.
    Op 4 januari 2010 heb ik een borstreconstructie gehad via de diepflapmethode.
    Op dit weblog wil ik alles een beetje van me afschrijven,
     Maar ook de normale huis- tuin- en keukendingen komen hier.
     En natuurlijk mijn theaterbezoekjes naar Boudewijn de Groot,
    Musicals en toneelstukken.
     Van alles wat dus.
    Wil je een mailtje wanneer ik een nieuw blog plaats?
    Een stukje naar beneden scrollen en je naam invullen bij email alerts.
     Je krijgt dan elke keer als ik een nieuw stukje schrijf een mailtje.
    Veel plezier op mijn weblog.
     
    »-(¯`v´¯)-»lees gezellig mee»-(¯`v´¯)-»
     
     
     
     
     
     
     
    Voor wie (ook) last van opvliegers heeft...
     
     
     
     
     
     
    Knuffel voor wie het nodig heeft
     

     

    Locations of visitors to this page

     

     

     

     

     
     
     
    Laatste artikelen
    Ziezo, ik ben weer lekker thuis.
    Afgelopen zondag zijn manlief en ik naar Gent gegaan. We hebben daar in DEZE B&B geslapen. We zijn daar al vaker geweest en het is ons daar goed bevallen.
    Omdat ik niet meer wist hoe laat ik in het zkh moest zijn gingen we er maar op tijd naar toe. Om 8 uur meldden wij ons daar. Ik werd vriendelijk ontvangen en na even kijken in de papieren bleek dat ik mooi op tijd was. Ruim op tijd zelfs. De operatie stond voor 3 uur 's middags gepland...
    Niet erg handig, ik ben diabeet dus moet ik op tijd eten. Maar goed, van de, toch wel onbewuste, spanning ging mijn suiker aardig omhoog en schoot ik niet in een hypo.
    Rond een uur of half 3 deed ik het operatiehesje aan en de operatiekousen. Iets dat we in ndl niet kennen. Het zijn hele strakke witte kousen die er mede voor moeten zorgen dat de kans op een trombosebeen verkleind wordt. Zouden ze in ndl ook moeten doen...
    Rond kwart voor 3 werd ik opgehaald en manlief liep mee tot het operatiekwartier (zoals dat zo mooi in het Belgisch heet..).
    Daar namen we afscheid en ging ik verder naar de ruimte waar de operatie voorbereid wordt.
    Prof. Blondeel kwam langs om het een en ander af te tekenen. Waar de liposuctie gedaan moest worden, waar mijn borst opgevuld moest worden, op welke plek mijn andere borst gelift moest worden... Kortom, een hele mondriaan werd er weer gemaakt.
    Daarna moest er geprikt worden.
    Ze hebben 4x geprobeerd een infuus aan te prikken. Pas bij de 5e keer lukte het. Ik mag maar aan 1 kant geprikt worden. Aan de andere kant heb ik geen lymfeklieren meer en mag daar dus niet geprikt of bloeddruk gemeten worden.. Erg ongemakkelijk maar goed, er zijn ergere dingen.
    En toen kreeg ik een kapje op en daarna was er niks meer...
     
    Toen ik wakker werd op de uitslaapkamer had ik het kapje nog op maar dat werd gelukkig snel vervangen door een zuurstofbrilletje. Ook had ik de buikband, die ik na de reconstructie had gekregen en weer mee moest nemen, om. Voelde strak maar daardoor ook lekker, steunend.
    En wat had ik een dorst en een droge mond zeg. Maar ook nu hadden ze gelukkig een spuitflesje water gereed staan voor me. Ook een goed idee voor de ziekenhuizen in ndl..
    Om een uur of 9 's avonds kwam ik weer op zaal.
    Van mijn borst kon ik nog niet veel zien. Daar zat een verband en pleister op.
    Toen ik me de volgende ochtend ging wassen had ik wel alle tijd om mijn borst uitgebreid te bekeijken en wat istie mooi geworden zeg. Zo mooi opgevuld. Van de 'kuil' die ik na de borstamputatie had is he-le-maal niks meer te zien.
    Ben er zooooo onmeunig blij mee. Mijn heupen, billen en rug zijn bont en blauw. Alsof er een bus overheen gereden heeft. Met zo'n liposuctie gaan ze niet voorzichtig te werk. Volgens mij heeft de prof zijn hele team er op los gelaten hahaha.
    Maar dat alles valt weg bij het eindresultaat...
    Kan met recht zeggen:
     
    Ik heb TIET zat!!!!
     
    Lees meer...
    Morgen vertrekken we weer richting Gent, België. Ik krijg nu, als het goed is, een van de laatste operaties.
    De bedoeling is dat ik maandag een lipofilling krijg. Dit houdt in dat ik eerst een lipsuctie krijg en het opgezogen lichaamsvet wordt gebruikt om mijn gereconstrueerde borst op te vullen. Ook wordt mijn 'gezonde' borst gelift en die wordt dan ook opgevuld met lichaamseigen vet.
    En als het goed is krijg ik daarna (over een paar weken/maanden) een tepelreconstructie. Hoe ze die gaan doen weet ik nog niet maar dat hoor ik maandag of dinsdag wel.
    Het was trouwens best nog wel spannend of alles door zou gaan.
    Ik kreeg van de secretaresse van de prof een mailtje met de vraag of ik ze dringend wilde bellen. Mijn verzekering vergoedde namelijk he-le-maal niks...
    Ik schrok met het ape(n?)zuur. Tot nu toe was alles netjes vergoed en dat was ook de afspraak.
    Ik raak niet snel in de stress maar nu dus wel.
    Ik smste Gehannes want die heeft zo overal connecties. Zij wist mij te verzekeren dat er hier wel sprake van een misverstand moest zijn en zij zou haar netwerk inschakelen.
    En een tijdje later belde ze met de mededeling dat alles gelukkig goed geregeld was en dat ik maandag gewoon geopereerd kon worden.
    Mijn zkf moest een goedkeuring faxen naar het uzg. Hadden ze ook gedaan maar het uzg had een verkeerd faxnunmmer doorgegeven. De goedkeuring kwam dus op een stapel te liggen en raakte steeds meer onderop. De persoon waar de fax naar toe moest heeft hem dus nooit gekregen.
    Gelukkig is alles nu rechtgezet en kan ik dus gewoon geholpen worden.
    Ik kreeg ook nog een mail van het uzg dat alles geregeld was. Waar de fout zat hebben ze er niet bijgezet hahaha.
     
    Hannesje, bedankt. Voor mij ben je een held!!
    Lees meer...   (3 reacties)
    Afgelopen zaterdag maar even naar de huisartsenpost geweest. Heb een blaasontsteking....
    's Nachts blaaskramp gehad en ik kan je vertellen dat dat geen pretje is... En de volgende dag verhoging en elke keer bijna voor noppes naar de wc.
    Heb nu een anti-biotica kuurtje gekregen en met een beetje mazzel is alles over als ik volgende week naar Gent moet.
    Lees meer...   (5 reacties)
    Hier eindelijk weer eens een blogje van mij. Is wel heel erg lang geleden zie ik... De uitslag van het onderzoek in Enschede was gelukkig goed. Kan nu wel heel stoer zeggen dat ik dat ook wel verwachtte maar dat is dus niet zo hahaha. Pak van m'n hart dat alles goed was.
    In de afgelopen tijd is er niet echt veel bijzonders gebeurd. Mijn arm doet bijna alles weer wat ik wil. Helemaal pijnloos loodrecht omhoog krijgen kan ik hem nog niet maar ach, wanneer moet zoiets nou...
    Verder hoef ik niet meer terug te komen bij de reumatologe. De laatste bloedonderzoeken waren goed, geen ontstekingswaarden meer dus dat hoofdstuk kan ik gelukkig afsluiten.
    De mamogram die ik jaarlijks krijg was gelukkig ook goed.
    Volgende week moet ik weer naar België. Mijn gereconstrueerde borst wordt weer 'opgevuld' en de andere wordt gelift en ook opgevuld. Krijg dus weer een liposuctie. Mijn (nogal botte en wrange) slogan is nu: Krijg kanker en je wordt slanker... Leve de liposuctie...
    Over een maand of 3 verwacht ik dat ik voor de laatste keer moet komen. Dan maken maken en tatoeëren ze een tepel. En dan hoop ik echt klaar te zijn.
     
    Lees meer...   (1 reactie)
    Hier weer eens blogje van mij.  Mijn conditie is nog niet al te best merk ik. Ik werk wel weer 1 dag in de week en over 2 weken ga ik weer 2 dagen werken. Het werken is nog steeds oppassen op een tweeling van 13 maanden oud. Lange dagen, van 8.15 tot 17.15 u.
    10 Juni speelt de loterij weer en als het een beetje meezit hoef ik vanaf die dag niet meer te werken. Goos trouwens ook niet en de kinderen ook niet meer hahaha. Ik hoor jullie denken: “Dream on girl” maar ja, een mens moet íets te dromen houden toch? Geld maakt niet gelukkig, ik weet het.Maar het maakt sommige dingen wel wat makkelijker en daar is niks op tegen toch?
    Hier is weer het een en ander gebeurd.. (het zou eens niet..) Vorige week voelde ik op het litteken van de amputatie (net boven mijn ‘nieuwe’ borst, een knobbeltje. Had ik al eens eerder gevoeld maar toen heb ik er weinig aandacht aan geschonken. Nu leek het wel of het gegroeid was. Normaal ben ik niet zo van de horrorscenario’s maar nu had ik het hele plaatje al klaar. Het was natuurlijk hartstikke fout. In mijn gedachte dan hè. Vanaf dat ik in het zkh heb gelegen ben ik ruim 8 kilo afgevallen. Ongeveer 1 kilo per week. Nu moet ik wel afvallen maar dit gaat wel in een èrg rap tempo. Ook heb ik bloedarmoede (waar de reumatologe nog even niks aan wil doen. Ik moet over 3 weken weer bij haar terug komen(eerst bloed prikken.) en dan wil ze kijken of mijn lichaam zich vanzelf weer herstelt). Ik zie er dan ook als een vaatdoek. Eetlust heb ik amper, niks smaakt me ècht en het is dan ook niet zo verwonderlijk dat ik afval. Uiteraard ben ik moe want én slecht eten, én bloedarmoede maken nou niet dat je er als Hollandsch welvaeren uit gaat zien.
    Dit gecombineerd met het knobbeltje maakten dus dat ik in mijn hoofd het hele doemscenario al compleet had. Ik zou natuurlijk naar de chirurgen hier in Almelo kunnen gaan maar daar heb ik niet zoveel vertrouwen in. Ik heb de afgelopen 8 jaar daar al een stuk of 5 chirurgen versleten. Niemand die me daar ècht kent want een band opbouwen lukt niet als de een na de ander komt en gaat. Zij adviseerde me om naar de radioloog/oncoloog in Enschede te gaan. Ik ben daar in 2004 bestraald en tot nu toe is er nog geen andere arts gekomen (Ligt dus niet aan mij dat ze allemaal weg gaan want hij houdt het wel met me uit hahahaha). Ze zei dat afgelopen vrijdag maar struisvogel die ik ben, ik belde niet. Ik kneep hem zo als een ouwe dief. Ik geloofde zelfs dat het knobbeltje ná het weekend ‘vanzelf’ wel weer verdwenen zou zijn... Niet dus.. (Goh... ) Ik heb mezelf dus even streng toegesproken en heb naar E’de gebeld. De ass was zooooo verschrikkelijk lief toen ik uitlegde waarvoor ik belde. Zij vond dat iemand niet in angst moest blijven en dat wij als vrouwen solidair met elkaar moesten zijn. Ik kon meteen na het spreekuur van 12 uur komen!!!!!!!!! Mens verdient een lintje
    Manlief ging gelukkig mee met me en om 12 uur waren we inderdaad aan de beurt.  Arts hoorde mijn verhaal aan en voelde idd ook het knobbeltje. Hij dacht dat er weinig aan de hand was maar voor de zekerheid wilde hij het natuurlijk wèl weghalen. Met een injectienaald kon het het zo leegspuiten. Naar alle waarschijnlijkheid is het dus ‘gewoon’ een kleine cyste. Ik krijg volgende week de uitslag maar ik ga er vanuit dat alles goed is.
     
    Lees meer...   (3 reacties)
     
    Gistermiddag dus naar de dermatologe geweest. Zij heeft het sterke vermoeden dat de uitslag toch wel het syndroom van Sweet is. Ze vertelde me dat dat vaak voorkomt bij reuma maar ook soms bij kanker... *slik*... Maar daar gaan we maar even niet van uit. Bij 30% van de mensen met Sweet komt ook in het slijmvlies van de mond blaarvorming voor. En ja hoor.... Ik heb weer eens vooraan gestaan met uitdelen... Voor nu heb ik mometason furoaat zalf gekregen. Een prednison-achtige zalf.Een zalfje voor gevorderden zou zij zeggen ;) Ik moet maandag bellen voor een volgende afspraak met de dermatologe. Hebben jullie dit en dit filmpje trouwens al gezien? Want er blijven nog genoeg leuke dingen in het leven over.... :d
     
    Lees meer...   (2 reacties)
    Weer een hoop gedoe. Gisteren was ik in Zwolle bij dchter en kleinmoppie. Ik werd 's morgens wakker met allemaal uitslag. Leek erg op wat ik in het zkh ook al had. Toen ik naar huis ging drukte dochterlief me op het hart om toch vooral naar het zkh of de huisarts te bellen. Ik consulteerde dinnetje ook nog even en die gaf hetzelfde advies. Zelf vond ik het allemaal wel meevallen... Nou, das niet helemaal waar. Ik was als de dood dat als ik naar het zkh zou gaan dat ze mij daar weer zouden houden. Is al eens eerder gebeurd... ;)
    Ik heb gewacht tot manlief thuis was maar die vond het toch ook wel verstandig om te bellen. Eerst maar even eten vond ik want als we lag moesten wacten in het zkh zou ik tegen de vlakte gaan van de honger... Achteraf bijna profetisch..
    We hebben wat opgehaald bij de plaatselijke pizzeria en toen maar gebeld naar de huisartsenpost. We konden om 10 over 8 komen. We waren er al wat eerder en werden
     
    om 8 uur geholpen. De huisarts keek en vond het allemaal erg vreemd. De reumatologe had bij ontslag uit het ziekenhuis gezegd dat ik bij koorts of uitbreiding van de uitslag meteen moest bellen. Overdag met de poli, 's avonds met de hap. En dat had ik dus gedaan. De reumatologe vond het eerst niet echt nodig om te komen. Het was immers niet levensbedreigend... De arts werd pissig en zei dat ze het niet kon maken om niet te komen. Helemaal omdat ze zelf had gezegd dat ik wèl moest komen bij uitbreiding van de uitslag. De goeie man heeft erg zijn best voor me gedaan en met succes. (y) .

    Een half uurtje later was de reumatologe er. Ze was idd verbaasd over de vlekken die in
    middels over mijn hele lijf zaten. Mijn borst, buik, rug, gezicht, benen, armen... Echt alles zat onder. Ze kon er eigenlijk niks mee. Ze gaf me uiteindelijk een koelzalf mee tegen de jeuk en voor verkoeling en met de belofte dat ze me morgen (vandaag dus) zou bellen voor verdere stappen ging ik naar huis. En ze heeft woord gehouden want ze belde net. Om half 4 vanmiddag kan ik terecht bij een huidarts. Ben benieuwd wat er nu weer allemaal aan het handje is....
     
     
    Lees meer...
    Afgelopen vrijdag ben ik voor controle geweest. En erg veel ben ik nog niet opgeschoten. Zou bijna zeggen integendeel.De ontstekingswaarden in mijn bloed waren wel wat gezakt maar toch nog niet helemaal weg. Toen ik kwam was de waarde 350 en nu 20. Wel een enorme verbetering dus maar de arts nam hier nog geen genoegen mee. De uitslag die ik overal had begint weer terug te komen. Op mijn borstbeen doet een gewricht pijn en is opgezet. Wat er allemaal precies aan de hand is weten ze eigenlijk nog steeds niet. De uitslag kan op zichzelf staan maar zou ook passen in het beeld van reuma. Net zoals het opgezette en pijnlijke borstbeengewricht. Het gekke is dat er geen bacterie is gevonden in mijn bloed. Als het reuma zou zijn is het dus heel goed mogelijk dat er helemaal geen bacterie heeft gezeten. Maar ook dat weten ze nog niet.. Morgen moet ik weer terug komen en dan is er ook nog een andere reumatoloog bij en dan wordt er weer een echo van m’n schouder gemaakt en nu ook een van mijn borstbeen. Als er op de echo niks te zien is op mijn borstbeen wil ik dat er een botscan wordt gemaakt. Niet dat ik nu direct uitga van uitzaaiingen op mijn bot maar dat kankerspook zit nog wel steeds op m'n schouder te fluisteren... "je kan niet weten.." Verder is er een slechte communicatie geweest tussen het zkh en de apotheek. Of tussen andere mensen. Het was de bedoeling dat ik de ab-pillen tot vrijdag zou slikken. Iets wat ik niet wist want de pillen waren na 5 dagen al op. Ik was er allang blij mee want ik werd goed beroerd van die pillen. Maar toch... Ik heb ze bijna anderhalve week korter geslikt dan de bedoeling was... Foutje...
    Lees meer...
     
    Sinds vrijdagmiddag ben ik gelukkig weer thuis. Op 2 dagen na heb ik 4 weken in het zkh gelegen en ik vond het nu wel welletjes...
    De ontstekingswaarden in mijn bloed waren dusdanig gezakt dat ze het wel aandurfden om me te laten gaan. Helemaal weg is de ontsteking nog niet maar ik heb een karrevracht aan pillen meegekregen dus dat moet goed komen.
    Verder krijg ik fysiotherapie (voorlopig aan huis) en heb ik ijszakken meegekregen om op mijn schouder te leggen.
    Volgende week moet ik voor controle komen en de dag ervoor bloed laten prikken om te kijken of de ontsteking helemaal verdwenen is.
    Hoe goed ze in het zkh ook zijn geweest voor me, thuis is toch de beste plek waar je kan zijn.
    Lees meer...   (1 reactie)
    Even een updeetje. Ik lig hier nu 3 weken en er is nog niks te melden over naar huis gaan helaas. In die 3 weken heb ik al heel wat mensen zien komen en gaan 
    Ik heb er weeer nieuwe buren bij. Naast me een vrouwtje van,  ik denk achter in de 30. Een schatje. Gevoel voor humor, verlegen en begripvol. Helaas wel met darmen die zo hun eigen wil hebben. Net zoals de buurvrouw tegenover me, En dan niet dat oude mensje, die is verhuisd naar een andere kamer. Die liep zo erg leeg. Zelfs tijdens het verschonen.
    Maar ook de nieuwe dame heeft van die onwillige darmen. Vrijdagnacht rond een uur of 12 hadden ze er allebei last van. Renden allebei om het hardst naar de wc (een echte looprace dus      ;-)     ) en beide verloren. Bed, kleren, vloer... Alles aan beide kanten omder. De geur die daarbij vrijkwam is niet te beschrijven Ik ben van ellende toen maar m'n bed uitgegaan en ben een blokkie omgegaan. Daarna bij de zr een bakkie thee (mijn troostdrankje) gebietst en aan het eind van de gang een potje zitten janken. Klein potje maar maar de druk was er wel even af.
    Ben toen weer naar bed gegaan.Tot een uur of 3.  Tegenover me lag een man en die begon te dromen. Op zich niet erg maar hij begon er ook nog bij te roepen en te schreeuwen. Zat rechtop in m'n bed. Vrouwtje naast me sliep er gewoon doorheen maar de vrouw tegenover me werd er ook wakker van. Manzelf wist vanmorgen van niets. Aardige humoristische man overigens.

    Even voor een dagje naar huis gaan zie ik nog niet zo zitten. Voel me ondanks alle racen die gehouden worden hier wel prettig. Veilge omgeving, dr's in de buurt.
    Infuus is er trouwens alweer af. Gistermiddag begon het infuus te lekken. Kreeg een ei op m'n hand en het begon te bloeden. Nieuw infuus werd aangebracht, mooi in de ader maar na nog geen 5 minuten verschoof het en werd het een subcutaan infuus wat dus weer resulteerde in een 2e ei. Daarna is er nog 3x geprobeerd een infuus aan te brengen maar alle pogingen strandden. Martijn zou langs komen om het infuus te zetten en hij kwam ook. Met in zijn gevolg een hele delegatie. De uitslag die ik had begon weer op te komen nadat ik weer een infuus had gekregen dus ze vermoeden nu dat het toch wel een allergische reactie op de ab is. Infuus dus weg en nu de ab per capscule. Ook de diclofenac is gestopt want ook dat zou misschien de oorzaak van die plekken kunnen zijn.
    Ben ik niet blij mee want de diclofenac hielp erg goed tegen de pijn. Gisteren aan het eind van de middag zat ik er (weer) even goed doorheen. Pijn kwam in alle hevigheid weer opzetten. Zr gebeld en k kreeg weer een of ander  morfinepilletje die gelukkig erg goed hielp.
     

    Gek, dacht altijd dat je in een zkh niet veel mee kan maken... Nou, das, in mijn geval dan, wel even anders hahaha.

    Sinds een paar dagen krijg ik regelmatig een ijspakking en  dat voelt erg lekker. In het begin pijnlijk van de kou maar daarna verdooft het.
    De kamer waar ik  lig begint trouwens steeds gevaarlijker te worden. Er is een nieuwe mevrouw gekomen en die heeft erg veel last van diarree. En met erg veel bedoel ik ook erg veel.... De gassen hopen zich hier op. Methaangas, propaangas, alles wat je maar wilt. Eerst had ik een oude dametje tegenover me en die is naar een andere kamer verhuisd en nu heb ik er dus 2 bijgekregen met hetzelfde euvel.  Maar mensen lief, wat kan dat stinken zeg. Je moet hier geen sigaret opsteken want dan ontploft de hele toko hier.

    Vanmorgen kwam Martijn (ass arts) weer en die zei dat ik een dezer dagen een röntgenfoto krijg om te kijken of die ontsteking en die bloedvergiftiging schade aan mijn schoudergewricht heeft gebracht.
    Over naar huis gaan had hij het nog niet, kunnen ze denk ik ook nog geen zinnig woord over zeggen..
    Iedereen trouwens heel erg bedankt voor alle kaarten.
    De eerste paar dagen heeft manlief ze opgehangen dus ik weet niet van wie ik (vooral in het begin) kaarten heb gekregen maar zodra ik thuis ben bedank ik iedereen nog wel.
     
    Gistermiddag werd bekend dat heeel heeel heel misschien, als echt allles goed agat, jet heeeeel misschien aan het eind van de week naar huis mag !
     
    Lees meer...   (2 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl