Ziezo, ik ben weer lekker thuis.
Afgelopen zondag zijn manlief en ik naar Gent gegaan. We hebben daar in DEZE B&B geslapen. We zijn daar al vaker geweest en het is ons daar goed bevallen.
Omdat ik niet meer wist hoe laat ik in het zkh moest zijn gingen we er maar op tijd naar toe. Om 8 uur meldden wij ons daar. Ik werd vriendelijk ontvangen en na even kijken in de papieren bleek dat ik mooi op tijd was. Ruim op tijd zelfs. De operatie stond voor 3 uur 's middags gepland...
Niet erg handig, ik ben diabeet dus moet ik op tijd eten. Maar goed, van de, toch wel onbewuste, spanning ging mijn suiker aardig omhoog en schoot ik niet in een hypo.
Rond een uur of half 3 deed ik het operatiehesje aan en de operatiekousen. Iets dat we in ndl niet kennen. Het zijn hele strakke witte kousen die er mede voor moeten zorgen dat de kans op een trombosebeen verkleind wordt. Zouden ze in ndl ook moeten doen...
Rond kwart voor 3 werd ik opgehaald en manlief liep mee tot het operatiekwartier (zoals dat zo mooi in het Belgisch heet..).
Daar namen we afscheid en ging ik verder naar de ruimte waar de operatie voorbereid wordt.
Prof. Blondeel kwam langs om het een en ander af te tekenen. Waar de liposuctie gedaan moest worden, waar mijn borst opgevuld moest worden, op welke plek mijn andere borst gelift moest worden... Kortom, een hele mondriaan werd er weer gemaakt.
Daarna moest er geprikt worden. 
Ze hebben 4x geprobeerd een infuus aan te prikken. Pas bij de 5e keer lukte het. Ik mag maar aan 1 kant geprikt worden. Aan de andere kant heb ik geen lymfeklieren meer en mag daar dus niet geprikt of bloeddruk gemeten worden.. Erg ongemakkelijk maar goed, er zijn ergere dingen.
En toen kreeg ik een kapje op en daarna was er niks meer...
Toen ik wakker werd op de uitslaapkamer had ik het kapje nog op maar dat werd gelukkig snel vervangen door een zuurstofbrilletje. Ook had ik de buikband, die ik na de reconstructie had gekregen en weer mee moest nemen, om. Voelde strak maar daardoor ook lekker, steunend.
En wat had ik een dorst en een droge mond zeg. Maar ook nu hadden ze gelukkig een spuitflesje water gereed staan voor me. Ook een goed idee voor de ziekenhuizen in ndl..
Om een uur of 9 's avonds kwam ik weer op zaal.
Van mijn borst kon ik nog niet veel zien. Daar zat een verband en pleister op.
Toen ik me de volgende ochtend ging wassen had ik wel alle tijd om mijn borst uitgebreid te bekeijken en wat istie mooi geworden zeg. Zo mooi opgevuld. Van de 'kuil' die ik na de borstamputatie had is he-le-maal niks meer te zien.
Ben er zooooo onmeunig blij mee. Mijn heupen, billen en rug zijn bont en blauw. Alsof er een bus overheen gereden heeft. Met zo'n liposuctie gaan ze niet voorzichtig te werk. Volgens mij heeft de prof zijn hele team er op los gelaten hahaha.
Maar dat alles valt weg bij het eindresultaat...
Kan met recht zeggen:
Ik heb TIET zat!!!!